Wat?

Terug Top

Deze vraag wordt steeds gesteld. Jiu-Jitsu was een onderdeel van de totale leerstof van de Samurai. Jiu-Jitsu was of is het onderdeel waarbij het ongewapende gevecht aan de orde kwam. Het basis idee van Jiu-Jitsu was om in geval van een confrontatie van een ongewapende krijger tegenover een of meer ongewapende of gewapende krijgers te kunnen overleven.

Ontstaan van Jiu-Jitsu

Enkele jaren geleden ontstond de noodzaak om een nieuwe vereniging op te starten.
De zoektocht naar een naam bracht ons naar een boek uit 1953. What is self defense (Kenpo Jiu-Jitsu) uitgegeven door Grand Master James M. Mitose in de U.S.A.
De technieken die daarin worden getoond en besproken komen overeen met technieken die we nu hanteren. Alhoewel het foto en beeldmateriaal gedateerd is, vonden we dat de teksten en de intentie aansloot bij onze visie.
Zonder uiteraard ooit met de heer Mitose of zijn opvolgers getraind te hebben, vonden wij deze naam en filosofie de juiste weergave van onze methode.

Informatievergaring

Terug Top

Waar halen we onze informatie?

Zoals een meester betaamt, gaat die op zoek naar informatie. Deze is te vinden bij andere en/of meer gevorderde meesters, in beeldmateriaal op internet, in documentatie op internet of in historische bronnen: manuscripten.

Beperkingen van de externe bronnen!

De bovenstaande bronnen leveren natuurlijk een beperking op.
Niet alle meesters zijn zoekende, sommigen kopiëren gewoon wat ze door de jaren heen aangeleerd is en blijven bij het oude, zoals dat heet. Sommige meesters zoeken in meerdere of mindere mate naar vernieuwing en hebben zich gespecialiseerd in bepaalde technieken. Andere meesters blijven met veel technieken actief waardoor ze minder verdieping bekomen. Kortom elke meester ageert volgens zijn interesse en tracht zijn leerlingen dit mee te geven.

Meesters die nog enige werkelijke verbinding met de Japanse roots hebben zijn schaars ( in de discipline Jiu-Jitsu). In het Jiu-Jitsu zijn diverse stromingen ontstaan. Elke stroming zocht binnen haar visie naar verbetering of verandering of naar een eigenheid. Maar de connectie met een Japanse bron is vaak weg.
Terug vallen op oude geschriften “Manuscripten” is een goede bron. Hierbij hebben we uiteraard enkele problemen. Japanse bronnen zijn zeldzaam en door de meeste meesters niet te lezen (ontbreken van werkelijke kennis van het Japans). Als men deze geschriften zou kunnen lezen moeten ze historisch nog juist geïnterpreteerd worden.

Wat ons overblijft zijn dan de EUROPESE MIDDELEEUWSE MANUSCRIPTEN DOOR HISTORICI VERTAALD EN VERDUIDELIJKT.
Deze oude geschriften leren ons hoe de Middeleeuwse Ridders ten strijde trokken. Wie enige kennis heeft van de oosterse Martial Arts en deze Europese manuscripten bestudeert, merkt gelijk op dat de gehanteerde technieken veel gelijkenis vertonen, zoniet hetzelfde zijn, als de Oosterse technieken.
Deze bron geeft ons dus heel veel waardevolle informatie. Immers de Europese Ridders waren net als hun Oosterse collegae getrainde oorlogsmachines. Ze waren een aparte bevolkingsgroep die beroepsmatig en uiterst bedreven actief waren met krijgskunst of Martial Arts.

In onze vereniging zijn we dus met al deze informatie actief. We hebben ons gespecialiseerd in diverse technieken met achtergronden uit het traditionele en moderne Jiu-Jitsu, maar ook in technieken die afkomstig zijn uit Karate, Aikido en Aiki-Jitsu. Tevens wordt uit diverse oude Middeleeuwse Manuscripten lering getrokken omtrent tactisch inzicht, omtrent gebruik van diverse wapens en omtrent diverse gewapende en ongewapende technieken.

Gebruik van wapens

Terug Top

Jiu-Jitsu ongewapende verdediging?

Jiu-Jitsu moet naar onze mening een persoon (krijger) in staat stellen zich in de moderne maatschappij te kunnen verdedigen. Dit houdt in dat hij een confrontatie tegen een of meerdere ongewapende en/of gewapende tegenstanders moet kunnen overleven.
Als dit ons uitgangspunt is, dan moeten we bij het trainen natuurlijk ook de aanvallen instuderen wil men zich “goed” kunnen verdedigen. Wil men zich ook tegen gewapende aanvallers kunnen verdedigen dat is het uitermate belangrijk om de gewapende aanvallen goed uit te voeren opdat de verdediging “goed”kan zijn.
Hierdoor komen we terug op het feit dat wij enkel verdedigend en ongewapend actief zouden zijn. Om onszelf te kunnen verdedigen is dus het oefenen van diverse aanvalsvormen en het hanteren van diverse wapens noodzakelijk. Dit brengt ons terug op de all-round getrainde krijger. Zoals we bij de aanvang stelden is Jiu-Jitsu een onderdeel maar Jiu-Jitsu kan dus nooit los staan van het geheel.
Voor ons is dit onderdeel het “Jiu-Jitsu” het uitgangspunt zonder het geheel uit het oog te verliezen.
Reflecterend naar het “Zwaardvechten” volgens de aloude Europese Manuscripten werden o.a. de onderwerpen langzwaard, kortzwaard, dolkvechten, speer- of stokvechten en worstelen (ongewapend vechten) als hoofdstukken gezien van het Zwaardvechten. De technieken liepen als een rode draad door de diverse hoofdstukken. Dit was ook zo in de Oosterse Martial Arts. De Samurai beoefende de Krijgskunst, waarbij de hoofstukken o.a. waren: Ken-Jitsu (zwaardvechten), Iaido (het trekken van het zwaard), Jiu-Jitsu, Jo- en Bo-Jitsu.
Daarom wordt bij ons vanuit de Jiu-Jitsu gedachte gewerkt, maar wordt het hele gamma meegenomen en beoefend.

Beperkingen?

De beperking die voor ons geldig is, is de huidige wetgeving. Tijdens onze trainingen zullen we rekening houden met de beperkingen door de wetgever opgelegd. Immers de wet op de zelfverdediging is ook voor ons geldig.
Op die momenten dat wij de lessen richten op de algemene krijgskunst zullen we dit steeds kenbaar maken en de leerling duidelijk maken dat de opeenvolging van technieken volgens de krijgskunst klopt maar in onze moderne maatschappij niet getolereerd kan worden.
Tevens zullen we diverse oefenwapens of wapens hanteren tijdens de les. Het moet voor de meesten duidelijk zijn dat dergelijke wapens niet gewoon in de maatschappij gedragen kunnen worden.